“بحران آب” در بروجرد با “گفتار درمانی” دستگاه های متولی حل نمی شود

کلثوم دلیران- کم آبی یا بی آبی در ایران مسئله ای بغرنج است که طی سال های اخیر توانسته حیات زیست انسانی و جانوری را تحت الشعاع قرار دهد‌.

در این مجال، برای چاره اندیشی مسئله، سخن ها، پیشنهادها و راه حل های گوناگونی از سوی دستگاه های متولی و مدیران ارشد در سطح کلان و خرد جامعه ارائه شده است.

اما این مهم یک بحران جدی است که از سال ها قبل آژیر خطر آن در کشور به صدا در آمده و امروز هم مسئولان و هم مردم به قولی حلقه طناب را بیش از گذشته بر گردن خود تنگ و تنگ تر احساس می کنند.

آنچه مشهود است، دست و پا زدن در این ورطه، برای برون رفت منطقه ای از بحران آب، مصوبات بر زمین مانده ای است که تا کنون به نتیجه نرسیده و نگرانی ها در این خصوص مضاعف شده است.

مجید منعمی فرماندار بروجرد در جلسه شورای “حفاظت از آب” شهرستان بروجرد در این رابطه متذکر شده است: اصلاح الگوی کشت به معنای کاهش تولید نیست و باید با شناسایی کانون های بحران کشت مناسب را تولید کنیم.

به گفته وی، ممنوعیت کشت های آبدوست از سال ۹۷ مصوب شده ولی متاسفانه اجرایی نشده است و این موضوع باید به صورت جدی پیگیری شود.

 مسدود کردن چاه های غیر مجاز ، نصب کنتور هوشمند بر روی چاه ها، آزاد سازی حریم رودخانه ها، اصلاح الگوی کشت، جلوگیری از کشت محصولات آب دوست و …. از جمله اقداماتی بوده که از سوی دستگاه های متولی و نظارت بر آب در این سالها به انجام رسیده اما وضعیتی که امروز با آن مواجه هستیم، می بینیم یا این برنامه ها به خوبی و در وقت مقرر انجام نشده یا مردم به نحو احسن توجیه نشده اند و قوانین احتمالی در غالب ابلاغیه و بخشنامه در زمان مناسب به کشاورزان و تولیدکنندگان اطلاع رسانی نشده است.

برخی از این اقدامات باید قبل از شروع فصل کشت محصولات انجام گیرد نه اینکه کشاورز زمین و بذر را آماده کرده بعد اعلام می کنند که حق کاشت مثلا برنج، هندوانه، پیاز و …. را ندارند.

بهترین گزینه برای رفع مشکل، جایگزین کردن دیگر محصولات کشاورزی به جای کشت محصولات آب دوست است نه اینکه مانع تولید شوید چرا که زندگی و قوت کشاورز به تولید و کشاورزی وابسته است. همراه شدن با مردم و ارائه راه حل های مناسب و از پیش تعیین شده، بالطبع مشکلات را آسانتر می کند تا اینکه بخواهیم با برخوردهای آنچنانی و قلع و قمع کردن تولید برخی گونه های محصولات کشاورزی امور را پیش ببریم.

در گفتار مسئولان ذیربط بایدها و نبایدها به وفور به چشم می خورد و به گوش می رسد اما آنچه مغفول مانده این است که مردم هم خود به این بایدها و نبایدها به خوبی واقفند. این مجریان قانون و کارگزاران هستند که باید مصوبات را در زمان مناسب اجرایی کنند تا بقولا “نه سیخ بسوزد نه کباب”.

وقتی مسئولان خود نیز بارها عمل کردن به وظایف محوله و عملیاتی شدن قوانین مربوطه را به یکدیگر متذکر می شوند، مشخص است در این مورد کوتاهی انجام گرفته است. کاهش ۷۰ درصدی ذخایر آبی، کاهش میانگین بارش های سالانه، خشکسالی طولانی مدت پیش رو، پایین آمدن سطح چاه های تامین آب شرب، افزایش تخلفات در حوزه مصارف آب، خطراتی است که نمیشود با “اما” و “اگر” از کنار آنها گذشت همانطور که شاعر نیز گفته است: ” در اگر نتوان نشست”.

رفع مشکلات کم آبی صرفا با ” گفتار درمانی” برخی مسئولان دست اندرکار میسر نمیشود مگر اینکه مصوباتی که بر روی کاغذ خشکیده و یا نیمه کاره بر روی زمین مانده اند به طور جد پیگیری و به مرحله اجرا درآیند تا از یک طرف مردم، کشاورزان و تولیدکنندگان متضرر نشده و از طرفی دیگر قانون های مشخص برای جلوگیری از تخلفات حوزه آب و مصرف آن در شورای حفاظت آب شهرستان بروجرد نیز عملیاتی شوند.