اشتراک گذاشتن سرمایه های اجتماعی موجب رفع فقر در جامعه می شود

کلثوم دلیران- اگر سرمایه اجتماعی برای عناصری مانند عمل به وعده ها، مشارکت دادن صادقانه مردم در کارها که در جامعه حاکم است و امثال آن باعث بالارفتن سرمایه اجتماعی می شود.

بدین معنا که هسته های مختلف اجتماع به یکدیگر اعتماد می کنند و مردم به دستگاه های حاکم خوشبین می شوند در نتیجه داشته های مادی خود را با سایر بخش های جامعه به اشتراک می گذارند.

یکی از معضلات حکومتها این است که نمیتوانند اعتماد جامعه را به گونه ای جلب کنند که افراد جامعه حاضر شوند ثروت های موجود را به اشتراک بگذارند.

البته این سرمایه گذاری باید در حد اشتراک گذاری باشد نه در حد انحصار. اشتراک گذاری شاید به دو شیوه مد نظر باشد یکی اشتراک گذاری جبری و دیگری اشتراک گذاری میلی و از روی اختیار.

اشتراک گذاری به شکل ساده مانند فردی که به طور مثال ۱۰ هزار تومان پول دارد و ۵ هزار تومان از آن را به فرد نیازمند می دهد تا اشتراک گذاری به صورت علمی و اقتصادی مانند یک سرمایه گذار و مدیر یک شرکت یا کارخانه تولیدی که ایجاد اشتغال می کند.

اگر در جامعه صداقت و اعتماد وجود داشته باشد افراد نگران فردای خودشان نیستند و می دانند که اگر فردا نیازمند شدند کسانی هستند که دستشان را می گیرند.

به اشتراک گذاشتن داده ها در بین اعضای جامعه باعث بالا رفتن ثروت جامعه و بکارگیری ثروت های ناشناخته راکد خواهد شد.

ثروت های معنوی شامل ایده ها ، دیدگاه ها، علم و دانش، تجربیات و غیره، اعتبار اجتماعی که انسان ها به آن نیاز دارند را تامین می کند.

دین اسلام نیز معتقد به سبک زندگی اشتراکی از روی میل است بدین معنا که مالکان ثروت هایشان را از روی میل باطنی با سایر شهروندان به اشتراک بگذارند و اگر ابن اتفاق در جامعه رخ دهد این جامعه به تعاون و همکاری دست پیدا کرده و در نهایت منجر به رفع فقر خواهد شد.