ضرورت برقراری تعادل میان “آزادی بیان” و “مسئولیتپذیری رسانهای” در شرایط بحران و جنگ
کلثوم دلیران- در شرایط حساس کنونی که با تنشهای منطقهای و جهانی (مانند جنگ ایران با آمریکا و اسرائیل) همراه است، اهمیت جلوگیری از انتشار شعارهای ساختارشکنانه و دو قطبیزا در رسانهها دوچندان میشود. این شعارها میتوانند در چنین فضایی، به سرعت گسترش یافته و منجر به سوءاستفاده دشمنان، تفرقه داخلی، و کاهش انسجام ملی گردند. با در نظر گرفتن این شرایط ویژه، راهکارهای زیر میتوانند مؤثرتر واقع شوند:
۱. تشدید هوشیاری و بصیرتافزایی عمومی: رسانههای داخلی باید با دقت و شفافیت بیشتری به بیان روایت رسمی و مواضع کشور بپردازند و از هرگونه تحلیل یا خبری که میتواند به تضعیف موضع ملی منجر شود، پرهیز کنند. آموزش عمومی برای تشخیص تاکتیکهای جنگ روانی دشمن (مانند انتشار اخبار جعلی، دوقطبیسازی، ایجاد ناامیدی) و مقاومسازی جامعه در برابر آنها. برجستهسازی لزوم اتحاد و همبستگی تمامی اقشار جامعه در برابر تهدیدات خارجی، و تبدیل آن به یک گفتمان غالب.
۲. تقویت دیپلماسی عمومی و رسانهای:
فعال کردن ظرفیت رسانههای خارجی و شبکههای اجتماعی برای روایتگری هدفمند و دفاع از مواضع ایران، و خنثیسازی تبلیغات منفی علیه کشور. تمرکز بر دستاوردهای نظامی، سیاسی و اقتصادی در دوران دفاع و مقاومت، و نمایش اقتدار و پایداری ملت ایران. مستندسازی و انتشار عمومی اقدامات خصمانه و غیرقانونی آمریکا و اسرائیل در منطقه و جهان.
۳. مدیریت هوشمندانه محتوا در رسانههای داخلی:
رسانهها باید به طور فعال محتوایی تولید و منتشر کنند که بر اشتراکات، همدلی و همبستگی ملی تأکید دارد. در شرایط جنگی، هرگونه بحث و جدل جناحی یا جناحیسازی مسائل، میتواند به نفع دشمن باشد. رسانهها باید از پرداختن به اختلافات داخلی که جنبه عمومی و ملی ندارد، خودداری کنند. با توجه به نقش شبکههای اجتماعی در انتشار سریع اطلاعات، نظارت و مدیریت محتوای این پلتفرمها (به ویژه در مورد اخبار مربوط به جنگ و درگیری) باید تشدید شود.
استفاده از هوش مصنوعی و دیگر ابزارهای فناورانه برای شناسایی سریع و دقیق محتواهای تفرقهافکن، شایعات و اخبار جعلی که ممکن است در زمان جنگ شدت بگیرند.
۴. رویکرد قانونی و امنیتی:
در شرایط جنگی، هرگونه اقدام علیه امنیت ملی یا تشویش اذهان عمومی، باید با قاطعیت بیشتری از سوی دستگاههای امنیتی و قضایی پیگیری شود. مقابله با شبکههایی که به طور سازمانیافته در جهت تضعیف روحیه عمومی و ایجاد دوقطبی در رسانهها و فضای مجازی فعالیت میکنند.
۵. تأکید بر معنویت و امید:
در شرایط بحرانی، تأکید بر ارزشهای معنوی و دینی میتواند به تقویت روحیه مقاومت و امید در جامعه کمک کند. ارائه تصویری واقعبینانه از توانمندیها و برنامههای کشور برای عبور از بحران، به جای دادن وعدههای غیرواقعی یا ایجاد یأس.
در این شرایط، لازم است که میان “آزادی بیان” و “مسئولیتپذیری رسانهای” تعادل دقیقی برقرار شود. در حالی که نباید فضا را برای طرح دیدگاههای مختلف (در چارچوب منافع ملی) بست، اما حفظ امنیت ملی و جلوگیری از سوءاستفاده دشمن از شکافهای داخلی، اولویت اصلی است. هرگونه محتوایی که به طور مستقیم یا غیرمستقیم به تضعیف انسجام ملی، تشدید دوقطبیها، یا ترویج ناامیدی در برابر تهدید خارجی منجر شود، باید با جدیت بیشتری مدیریت گردد.
این راهکارها نیازمند هماهنگی بین نهادهای مختلف دولتی (رسانهها، وزارت اطلاعات، دستگاه قضا، وزارت خارجه) و همچنین مشارکت فعال جامعه رسانهای و نخبگان کشور است.
بدون نظر! اولین نفر باشید