به مناسبت روز کارگر؛ از یاد رفته!

روزهای بروجرد-الهام شاهدپور: آهی می کشد و با ناامیدی از آن بنگاه هم بیرون می آید، این پنجمین بنگاه معاملات ملکی است که از صبح سر زده، هر جا را که آدرس داده اند رفته اما دریغ از نتیجه!

حالا دیگر باورش شده در شهر که هیچ در حاشیه شهر هم با پولی که دارد قادر به کرایه حتی آلونکی برای خانواده اش نیست.

سری تکان می دهد و با افسوس سوار بر دوچرخه قدیمی اش خیابان های شهر را در جستجوی سرپناهی برای خانواده اش رکاب می زند.

فکرش همه جا می رود، از حساب و کتاب حقوق یک و نیم میلیون تومانی اش تا خرج تحصیل ۲ فرزندش تا پول پیش و کرایه خانه، اما این حقوق کم کفاف این خرج ها را نمی دهد و تنها پولی برای خورد و خوراک اهل خانه است.

پایش را محکم تر بر رکاب دوچرخه می فشارد، خسته و درمانده است، حتی وقت کار بیشتر را هم ندارد، کارگری برای مردم از صبح تا غروب و خستگی های بعد از آن توانی برایش باقی نگذاشته که به سراغ کاری دیگر برود.

دخل و خرجش خیلی وقت است با هم نمی خواند درست از زمانی که همه قیمت ها صعودی شد و حقوقش اما یک “قرون دوزار” بالا رفت.

کمی جلوتر چشمش به بنری می خورد که روی آن نوشته: ” روز کارگر بر کارگران شریف مبارک باد” یادش می آید او هم کارگر است کارگری سر گذر! اما بازهم دست خالی و شرمنده از یافتن سرپناهی برای خانواده اش روز کارگرش را سر چهار راه زیر همان بنر در انتظار کار به سر می برد.