مدرسه بروجیه یادگار هشتصد ساله بروجردی ها در ترکیه

روزهای بروجرد- مدرسه بروجیه یا بروچیه (Buruciye Madrasah) در قرن هفتم قمری توسط مظفربن عبداله مفضل بروجردی از اهالی بروجرد در شهر سیواس در شرق ترکیه ساخته شده است. به همین دلیل این مدرسه به نام وی نامگذاری شده است.

مدرسه بروجیه در فهرست میراث جهانی یونسکو نیز ثبت شده، سیواس در حال حاضر نیز یکی از مراکز ارتباطی مهم به ویژه برای گردشگران ایرانی است و در گذشته نیز از مراکز علمی، مذهبی و حکومتی بوده است.

در دوران سلجوقی که قرنهای پنجم، ششم و هفتم قمری را در بر می گرفت، شهر سیواس به یکی از مراکز مهم علمی و نیز محل تشکیل حلقه های صوفیان تبدیل شد و بناهای متعددی مثل مسجد منار جفت، شفائیه، کبود، بروجیه، منار کوتاه و مسجد کبیر در آن تاسیس شد.

از نظر معماری و تقارن بنا، مدرسه بروجیه هنرمندانه ترین بنای برجای مانده از دوره سلجوقی در آسیای صغیر است. ایوان ورودی اصلی مدرسه گنبدی کشیده دارد اما ایوان های کناری و اصلی دارای گنبدهای کوتاه و خمره ای شکل هستند.

از زندگی و آثار مظفر بن عبدالله مفضل بروجردی اطلاعات زیادی در دست نیست. مفضل بروجردی وزیر سلجوقیان آناتولی بود. وی در شهر سیواس درگذشت و آرامگاه وی در زیر یکی از گنبدهای مدرسه بروجیه قرار گرفته است.

مدرسه بروجیه در مرکز فرهنگی سیواس و بین دارالشفا و مدرسه دو مناره قرار دارد. بروجیه از نوع بناهای چهار ایوانی است که طبق معماری عمومی مدارس چهار ایوانی ایرانی ساخته شده است. ساختمان دارای چهار ایوان بزرگ است که در کنار هر یک از آنها یک طبقه میان اشکوبی مشاهده می شود. طرح این مدرسه، بسیار منظم و مربع شکل است. ایوان ورودی مدرسه دارای یک گنبد بلند است که متفاوت از بناهای مشابه است و این نوع معماری فقط در همین بنا دیده می شود. مدرسه محرابی در قسمت گنبددار طرف راست ورودی مدرسه وجود دارد، معلوم می کند که این قسمت مسجد بوده است.