معتاد؛ بیمار یا مجرمی که عمر دود می کند

کلثوم دلیران- آنچه امروز در زیر پوست جامعه بیش از گذشته رخنه کرده مصرف مواد مخدر در بین اقشار مختلف به ویژه نوجوانان، جوانان و اسفناک تر از آن، زنان بوده که سوال قابل تامل این است اعتیاد داشتن جرم است یا بیماری و به طور قطع پاسخ به این مساله می تواند شناخت بهتری برای پذیرش، آموزش و درمان اعتیاد به مردم ارائه دهد.

افزایش سوء مصرف انواع مواد مخدر در کشور به گونه ای است که امروزه جامعه زنان و دختران مارا هم دربر گرفته و در برخی موارد مشابه مصرف مواد مخدر به سنین زیر ۱۲ سال هم رسیده است و این جای بسی نگرانی ها دارد.

خانواده ها در اکثر موارد زمانی متوجه دچار شدن فرزندشان به اعتیاد می شوند که گاها کار از پیشگیری گذشته و باید راهی برای درمان آن بیابند.

به گفته رئیس زندان های کشور، جرم ۷۰ درصد زندانیان با مواد مخدر مرتبط است به گونه ای که ۴۴ درصد از محکومان به طور مستقیم ۲۶ درصد نیز غیر مستقیم مربوط به جرائم مواد مخدر است.

گرچه نظارت شدید متولیان امر در حوزه امنیت وجود دارد اما می بینیم توزیع مواد مخدر توسط عاملان و در دسترس بودن با سهولت و آسانی امروز نوجوان و زن ایرانی را هم درگیر کرده است و رساندن انواع مواد مخدر از طریق کانال های مختلف قاچاق به دست مصرف کنندگان چون کلافی سردرگم است که مبارزه با آن هزینه های سنگینی برای مسئولان در بر داشته و دارد.

و اما راهکار مقابله با اعتیاد به عنوان یک جرم یا یک بیماری موضوعی است که خانواده ها باید نسبت به آن آگاهی و شناخت لازم را پیدا کنند و این به ثمر نمی رسد مگر با همکاری تمامی دستگاه های اجرایی ذیربط. اعتیاد خانمان سوزترین معضلی است که در حال حاضر آتش به خرمن عمر زن و مرد جوان ایرانی انداخته و بهترین سالهای عمر آنها را دود می کند.

کنترل و نظارت بر جمع دوستان ، آشنایی با نوع ذائقه و سلیقه فرزندان از سوی خانواده ها در سنین پایین شاید بتواند از اعتیاد زودهنگام در بین نوجوانان جلوگیری کند اما این تمام راه حل نیست بلکه سازمان های مردم نهاد، انجمن ها، مراکز پیشگیری در حوزه اعتیاد و فعالیت های اجتماعی به ویژه نهاد آموزش و پرورش در کنار خانواده ها در کنترل افزایش ابتلا به اعتیاد سهیم بوده تا آنجا که با آموزش های فراگیر و پیشگیرانه می توانند نقش بسزایی در کاهش معضل اعتیاد در جامعه داشته باشند.

در برخی موارد اعتیاد از مصرف یک نخ سیگار شروع می شود و فرد معتاد زمانی به خود می آید که تمام عمر خود را نخ به نخ سیگار دود کرده است و در این زمان است که افسوس خوردن فایده ای ندارد.

اعتیاد را هم میتوانیم جرم تلقی کنیم چرا که افراد معتاد می توانند در مواقع مصرف زیاد انواع مواد مخدر صنعتی دچار توهم شده و دیگران را به خطر بیندازند و هم بیشتر مواقع آن را بیماری می دانند که درمان آن هزینه بر و زمانبر بوده و فرد معتاد از سوی خانواده احتیاج به مراقبت بیشتری دارد.

آنچه مهم است از یک طرف، همکاری بین بخشی دستگاه های مربوطه در کنترل و نطارت بیشتر بر جلوگیری از ورود مواد مخدر به کشور، توزیع و عدم دسترسی مصرف کنندگان به آن است و از طرفی بالا بردن سطح آگاهی خانواده ها و دادن آموزش های گوناگون جهت شناسایی هر چه سریعتر معضل اعتیاد در بین فرزندان است.